Architectuurreis Lausanne

donderdag 1 september 2011

Architectuurwijzer organiseert dit jaar een driedaagse architectuurreis.

Hoogtepunt van deze reis is een begeleid bezoek aan het Rolex Learning Center in Lausanne dat ontworpen werd door SANAA. Dit Japanse bureau, onder leiding van Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa, benadert de architectuur op een filosofische wijze. Het bevreemdende, golvende gebouw bestaat immers uit een cluster van slingerende gangen en ruimten, en lijkt op een orgaan. Het treedt als het ware als hedendaagse herinterpretatie in de voetsporen van het concept 'plan libre' van de Zwitserse architect Le Corbusier.

Op de heen- en terugreis houden we halt bij enkele recente boeiende projecten zoals o.m. het Museum of Modern Literature in Marbach van David Chipperfield, het Porsche Museum in Stuttgart van Delugan Meissl en het schoolcomplex Leutschenbach in Zurich van Christian Kerez.

Datum: donderdag 1 september 2011 tot en met zaterdag 3 september 2011

Vertrekplaats: Cultureel Centrum Hasselt

Prijs: 225 euro op basis van een tweepersoonskamer (toeslag voor een eenpersoonskamer is 75 euro). Inbegrepen zijn:

3-daagse reis per luxeautocar met bar, toilet, dvd, alle moderne comfort volgens programma hierboven
2 overnachtingen in hotel Ibis Winterthur City met ontbijtbuffet
Inkomgeld voor de gebouwen van het programma en gidsen
Inschrijven: Reserveren kan via onderstaand inschrijvingsformulier. Uw inschrijving is pas definitief na betaling van het voorschot van 100 euro op rekeningnummer 735-0057103-55 van Architectuurwijzer vzw. U kunt kosteloos annuleren tot 31 juli 2011.

Programma:

Museum of Modern Literature - Marbach am Neckar - David Chipperfield
Het museum bevindt zich in het park van Marbach bovenop een rotsplateau dat uitkijkt over het schilderachtige dal van de Neckar. Het toont en archiveert tal van literaire werken uit de 20e eeuw, met name het originele manuscript van 'Het proces' van Franz Kafka en dat van 'Berlin Alexanderplatz' van Alfred Döblin. Het museum staat ook bekend voor de panoramische vergezichten die het biedt. De ingang van het museum bevindt zich op het hoogste punt. Naarmate de bezoeker verder afdaalt in de uitstallings- en archiefruimten wordt hij steeds meer geconfronteerd met het paviljoenachtige interieur om uiteindelijk te belanden in de tentoonstellingszalen met donkergekleurde houten panelen, die uitsluitend met kunstlicht worden verlicht omwille van de kwetsbaarheid en gevoeligheid van de tentoongestelde werken. Een duidelijk afgebakend materiaalconcept dat gebruikmaakt van solide materialen (glad beton, gezandstraalde gereconstrueerde steen met kalksteenaggregaat, kalksteen, hout, vilt en glas) geeft de rustige rationele architectuurtaal een sensuele fysieke aanwezigheid.

Porsche-museum - Stuttgart - Delugan Meissl
Het gebouw van de Weense Delugan Meissl Associated Architects is een echte blikvanger. De fascinerende impact van de monolithische en virtueel zwevende tentoonstellingshal is goed te voelen. De doortastende en dynamische architectuur weerspiegelt de filosofie van het bedrijf. Ze wil een gevoel van aankomst en toegankelijkheid overbrengen en de bezoekers rustig van het souterrain naar de bovenstructuur leiden. Op die manier drukken de architecten hun toewijding uit.

Met hun ontwerp willen de architecten van Delugan Meissl een plaats vol sensuele ervaringen scheppen die de authenticiteit van de Porsche-producten en -diensten en het karakter van het bedrijf weerspiegelt en tegelijkertijd de Porscheplatz een nieuwe vorm geven aan de hand van een opvallende verschijning.

Rolex Learning Center - Lausanne - SANAA
Het Rolex Learning Center is gebouwd op de campus van de Ecole Polytechnique Fédérale de Lausanne (EPFL). Het is een laboratorium voor studie, bezit een bibliotheek en fungeert als internationaal cultureel centrum voor de EPFL. Het staat open voor studenten en het publiek.

Het gebouw ligt centraal in de EPFL-campus - het vormt het nieuwe centrum ervan - en is in wezen één continue structuur gespreid over een terrein van 22.000 m². Het is rechthoekig qua grondplan, maar is qua vorm organischer omdat het dak en de vloer evenwijdig met elkaar zachtjes golven. Aan de hand van enkele zichtbare steunen raakt het gebouw lichtjes de grond waardoor op de begane grond een uitgestrekte open ruimte ontstaat die de bezoekers naar de centrale ingang leidt.

Binnen maken de heuvels, de valleien en de plateaus die door de golving worden gevormd, de randen van het gebouw vaak onzichtbaar, hoewel er geen visuele barrières worden opgeworpen tussen de verschillende zones. In plaats van trappen zijn er zachte hellingen en terrassen. Hoewel er geen scheidingswanden zijn, gaat de ene activiteitszone toch onmiskenbaar over in de andere. Bezoekers wandelen op de zachte hellingen of bewegen zich door de ruimte voort op de speciaal ontworpen 'horizontale liften': elegante glazen boxen waarvan de bouw teruggaat op de structuur van gewone liften.

De topografie geeft een buitengewone vloeibaarheid aan het flexibele open plan van het gebouw - een stroom die wordt benadrukt door veertien lege ruimten in de structuur die allemaal andere afmetingen hebben. Die lege ruimten zijn voorzien van glas en vormen een reeks zachtjes gebogen binnenplaatsen of externe 'patio's' (de term die de architecten ervoor gebruiken). Die 'patio's' zijn sociale ruimten en zorgen voor een visuele link tussen binnen en buiten. Ze maken in sterke mate deel uit van het gebouw.

Op de hoger gelegen delen kunnen bezoekers de campus overzien, en hebben ze een spectaculair uitzicht op het Meer van Genève en de Alpen.

Leutschenbach school - Zurich - Christian Kerez
Sinds kort staat er in het noorden van Zürich een ondubbelzinnig gebouw in staal en glas. Het omvangrijke met lattenwerk beklede volume van Schulhaus Leutschenbach lijkt boven het grondniveau te zweven. De architect, Christian Kerez, werkte in nauw overleg met de designer om zijn concept te verbeteren.

In 2003 won Kerez de wedstrijd voor het ontwerpen van een schoolgebouw dat zowel een lagere als een middelbare school onderdak moest geven. Eén van de basisprincipes van het ontwerp was dat er zoveel mogelijk speelruimte moest worden gecreëerd. Vandaar dat het volume heel compact is. Kerez wou een sterke visuele relatie scheppen tussen de vertrekken en de omgeving van het gebouw. Tijdens de realisatie van het gebouw vond er een continue dialoog tussen de architectuur en de constructie plaats, die tot een steeds gedetailleerdere ruimtelijke interpretatie van de architecturale principes heeft geleid.

Omdat hij een compact gebouw wou, besliste Kerez om de verschillende functies op elkaar te stapelen: de lagere school, de middelbare school en de gedeelde sportzaal. De omvang van het gebouw werd bepaald door de omvang van de kleinste gemeenschappelijke factor van de drie functies: de sportzaal, die zich helemaal bovenaan in het gebouw bevindt. De ruimte is omringd door vier vlakken met lattenwerk. De sportzaal staat in verbinding met de klaslokalen op de gelijkvloerse, de eerste en de tweede verdieping. Ook de 21 klaslokalen zijn omringd door lattenwerk. De onderste drie verdiepingen vormen een blok dat bijna even hoog is als de sportzaal, wat voor eenheid in de architectuur zorgt.